Zaparcia

szkolenie kierownik sklepu Warszawa Przeciwieństwem biegunki są zaparcia, które spowodowane są wolnym przechodzeniem treści pokarmowej przez przewód pokarmowy lub przedłużonym zaleganiem stolca w odbytnicy. Przyczyny zaparć mogą być różnorodne. Istnieje wrodzona wada rozwojowa w postaci tzw. olbrzymiej okrężnicy; zaparcia obserwuje się wówczas od dzieciństwa, nasilają się one stopniowo i doprowadzają do stanu, w którym chory oddaje stolec raz na kilkanaście dni w ogromnych ilościach. Wadliwa dieta zawierająca niewielką ilość błonnika może powodować nadmiernie suche, trudne do wydalenia stolce. Zmiany organiczne (np. nowotwory) w jelicie grubym lub sąsiednich narządach, powodujące ucisk na jelita lub zmniejszenie światła jelita, utrudniają również wydalanie stolca nadmiernie długo zalegającego w jelitach. Do uporczywych zaparć doprowadza też niedoczynność tarczycy, niektóre zatrucia, np. opium, stany nieprzytomności oraz stany zapalne w jamie otrzewnej powodujące atonię jelit. Często u ludzi w starszym wieku występują zaparcia jako wynik zmniejszonej ruchliwości, zanikowych zmian w jelicie i wadliwego odżywiania się. Nałóg palenia tytoniu i przyjmowanie leków spazmolitycznych wiedzie też do powstawania przewlekłych zaparć. Wreszcie sam sposób wypróżniania może stać się przyczyną przewlekłych zaparć. Długie przesiadywanie przy defekacji z gazetą lub książką usposabia do rozleniwienia mięśni biorących udział w tym akcie. Taki mechanizm zaparć nazywamy zaparciami nawykowymi. Przewlekłe zaparcia mogą powodować z kolei utratę łaknienia, uczucie ciężaru w brzuchu i niesmaku, bóle głowy, przygnębienie. Dolegliwości te udaje się usunąć przez odpowiedni, higieniczny tryb życia i właściwe żywienie oraz przestrzeganie pewnej rytmiczności dobowej w oddawaniu stolca. Władysławowo